فقط برای تست

تقدیم به آنکه شبی رفت و دیگر بازنگشت.تقدیم به تویی که خودت خوب میدانی چه می گویم:

ما چون دو دریچه، روبه روی هم،
آگاه ز هر بگو مگوی هم.
هر روز سلام و پرسش و خنده،
هر روز قرار روز آینده.
عمر آینه بهشت، اما ... آه
بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه.
اکنون دل من شکسته و خسته ست،
زیرا یکی از دریچه ها بسته ست.
نه مهر فسون، نه ماه جادو کرد،
نفرین به سفر، که هر چه کرد او کرد.

مهدی اخوان ثالث(م. امید). تهران، دی 1335